मृग ओरालो लाग्दैछ , खेदो गरेको गर्दैछ

मृग ओरालो लाग्दैछ , खेदो गरेको गर्दैछ
पोल्दै गरेको घाउमा , नुन खोर्सानी छर्दैछ

किन आफ्नै छायाँ देखि , आफै डराई रहेछ
ऋतुमतीझैं माईलो , खै परपर सर्दैछ

प्रतिद्घन्द सकूनीसँग , कस्तो चाल चलेछ
गलत चाल चालेर , धर्म संकटमा पर्दैछ

नचाल्नु चाल चालिगयो , सर्वस्व नै हरी गयो
भाकल गर्दै पूजा गर्दै , दिन – दशाहरू टर्दैछ

शिरको टोपी ढलेर , आज आफै माथ भयो
सँधैको अपराजित , आफ्नै सेनाबाट मर्दैछ

जति भएका चउरीमा , अरु नै चर्न थालेछ
क्षित्तिपाल भएर नि , कोमल हातमा चर्दैछ ।
मानन्धर अभागी ।

Labels: गजल